[ « 8 » اللَّهُمَّ وَ ثَبِّتْ فِي طَاعَتِكَ نِيَّتِي وَ أَحْكِمْ فِي عِبَادَتِكَ بَصِيرَتِي وَ وَفِّقْنِي مِنَ الْأَعْمَالِ لِمَا تَغْسِلُ بِهِ دَنَسَ الْخَطَايَا عَنِّي وَ تَوَفَّنِي عَلَى مِلَّتِكَ وَ مِلَّةِ نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ - عَلَيْهِ السَّلَامُ - إِذَا تَوَفَّيْتَنِي ] خدايا ! نيّتم را در طاعتت استوار كن ، و بينشم را در بندگيت محكم فرما ، و به اعمالى موفّقم دار كه به سبب آن اعمال ، چركى خطاها را از من بشويى ، و هنگامى كه مىخواهى جانم را بگيرى ، مرا بر آيين خود و آيين پيامبرت محمد - عليه السلام - بميران . استحكام نيّت و بينش در عبادت هدف از آفرينش هستى ، پرستش و عبوديّت است . خداوند متعال همه مقدّرات و اسباب امور را براى رسيدن انسان به مقام عبوديّت فراهم ساخته است . آفريدگار هستى فرمود : وَ مَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ » « 1 » و جن و انس را جز براى اينكه مرا بپرستند نيافريديم . انديشه در آفرينش و آفريدگار آن و تدبّر در نقش ارادهء الهى در همهء كائنات هستى سبب بيدارى دل و روشن بينى در اطاعت خداوند مىشود . به گونه‌اى كه

--> ( 1 ) - ذاريات ( 51 ) : 56 .